Skinpress Rss

TINIKLING


Pumasok ako sa silid na puno ng mga bata. Napakasaya nila habang naglalaro. Ika nga nila buti pa ang mga bata, walang iniisip na problema. Napakasaya ng childhood experience kung lumaking madaming kalaro. May pagkakataong masasaktan o masusugatan pero ayos lang kasi masaya naman.

Ang aking pagkabata ay isang sayaw sa kawayan. Isang maling hakbang ay may kalalagyan. Kailangan nasa tyempo. Walang layaw o di ayon sa galaw. Ang alam ko ay may sakit ako. Bawal sa alikabok, balahibo, malansang pagkain, toyo at mga nakapapagod na gawain. Kung iguguhit mo ako sa iyong isip ay hindi nalalayo sa isang poste o kawayan.

Isu Ngarud


Pinili ko muling maglakad mula sa kanto kesa magsakay upang makapag-isip tungkol sa ilang bagay. Mga bagay na may kinalaman sa trabaho, pera, paninindigan, desisyon at higit sa lahat ang aking pamilya. Malamang hindi mahimbing ang tulog ko mamaya.

Malungkot ang gabi. Wala ang mga asong kumakaway ang buntot na nag-aabang sa limos kong tinapay. Maging ang mga talang madalas naming tinitigan sa gabi ay nagdamot ng kanyang liwanag.

Hindi sapat ang hangin upang tuyuin ang namumuo kong pawis sa noo. Pinabigat pa ng lubak sa daan ang aking hakbang. Mali yata ang desisyon kong maglakad. Ni hindi ako nakabuo ng solusyon sa aking mga problema.

Nasa harap na ako ng pintuan na may mabigat na dibdib. Gaya kahapon.

Dalawang katok bago bumakas ang pinto. Sinalubong ako ng matamis na mga ngiti na tila alitaptap sa madilim na gubat.

"Papa!" Patakbo silang lumapit. Yumakap.

Pagkaupo ko ay nag-agawan ang dalawang bata sa paghubad ng suot kong sapatos. Isinuot sa aking mga paa ang pares ng tsinelas saka kusang sumakay sa aking mga hita. Nagkwento na may kasamang eksahirasyon.

Hindi ko namalayan ang pagod kanina. Ang problemang pasan ko buong araw. Ang kawalan ng tiwala sa sarili.

Mukhang mahimbing naman pala ang tulog ko. Maaring may dahilan upang malungkot, may dahilan upang mamoroblema ngunit walang dahilan ang mawalan ng pag-asa. May bukas pa naman.

- wakas-




First Day High


Isa sa pina-kacool ang first day of school, regardless kung bago o luma ang uniform. Syempre exciting. Baka may bagong mukha o mapansin na ni crush. At higit sa lahat, may alibi na sa paggawa ng Mama challenge.

As usual, may struggle pa rin sa paggising at paliligo sa umaga. Ang unang buhos talaga ang torture. Gusto ko nga sana i-propose na pagkatapos ng kadenang ginto ang start ng klase. Cool di ba?

"Huy! Dyan si Bien! Ano ka ba?"

"Ay onga pala. Payagan kaya tayo ni Miss?"

AGENT JENNY


Saktong two weeks na pala akong hindi kinakausap ni Jenny. Hinahatid at sinusundo ko siya pero mas lamang ang buntong hininga kaysa salita. Ewan ko nga ba, sya itong nanakit pero sya pa ang unang nagalit. Binato nga nya ako ng tsinelas. Dalawa pa!

Noong nakaraan binigyan nya ako ng mga flyers. Mga model houses ng iba't ibang subdivision sa lugar namin o kalapit na barangay. Personalized pa ha kasi may kwenta na ng kita at posibleng gastos sa buong buwan at kung paano pupunuan ang amortization.