Skinpress Rss

Hamog


Ngayon na lang ulit may lumabas na tila usok sa aking bibig dala ng hamog at lamig ng umaga. Noon ngang bata kami ay tila may built-in vape kami sa bibig o yong klasik na magkaibigan ni lola na apoy ang nasa bibig. #lituhinnatinangkidsnowadays

Sa ganitong tahimik na umaga, may kikiliti sa nagtutong na kokote. May sasagi na sa isip habang humihigop ng kape at bumubuga ng yosi. Hahalo sa hangin ang usok ng kape, yosi at hininga hanggang sa maglaho. Parang love.

Langya. Ngingiti. Iiling. Nakakalito. Parang love.

Doon mo maiisip ang isang taong labis mong minahal na dapat mo nga bang kalimutan o lagyan ng puwang. O kaya naman ay ang taong winasak mo ng sobra pero hindi mo makalimutan dahil mas masaya na siya noong wala ka na sa buhay nya.

Langya. Ngingiti. Iiling. Nakakalito. Parang love.

Tapos may lalabas na hanging mula sa tiyan na bubura ulit ng lahat ng alaala.

- wakas-

PIKO


Dumampot ka ng bato at gumawa ng guhit. Inihagis ang pato at agad naman akong sumunod. Hindi ko matandaan kung nanalo na ba ako sa piko. Kagabi, dumampot ka ng bato at gumawa ulit ng guhit. "Uso pa ba ang piko?" tanong ko. "Pero bakit paikot?" "Hanggang dyan ka na lang! At wag tangkain sumunod." Humakbang ako. "Isang hakbang na lang required kang mahalin ako." Naghagis ako ng pato. "Sunog ang iyong bahay. Pwede na kitang ibahay." WAKAS

Free Coffee


"Ducareza. Baho naman ng apelyido. Bata, balita ko may complimentary coffee dito." Maangas ang pasok ng isang pulis na sa palagay ko ay hindi din basta-basta. Kasama niya si Lopez, ang madalas na patrol sa highway at suki ng kape dito sa store. 

Libre naman talaga ang kape sa mga kagaya nila medyo iba lang ang dating nitong isa. Nagulat ako kaya itinigil ko muna ang ML kahit may invite na ang tropa. Nagpapa-rank pa naman ako. Malapit na sana ako sa max ng grandmaster. Sinabi ko pa naman sa gf ko na busy na. 

"Gusto nyo ng kape, sir?" "Bastos ka bata. Hindi na. Mukhang nakakahiya at hindi ka naturuan ng values education. Balita ko Lopez, inaabutan mo na agad ng baso papasok pa lang. Lalo na siguro dapat sa gaya kong opisyal." Iginalaw niya ang balikat upang ipakita ang mga guhit sa damit. 

 "Pagtimpla ko kayo sir." Opisyal pala kaya sobrang manindak. Dami pa sinasabi pwede naman kumuha na lang. 

 "Alam mo kid, kung mag-aalok ka dapat tanungin mo kung may creamer ba ang kape na iniinom. Para alam agad ng bisita mo na pagkakapehin mo sya. Tama ba? Doon pa lang siya tatanggi kung hindi niya gusto ang kape."

 "Tama sir! Wait lang, sir." 

 "Hindi na at mukhang madadamay ako sa nerbyos mo. Kilala mo ba ako? Matagal na kitang pinasusubaybayan." 

 "Hindi sir! Hindi ako adik sir. Promise po! Payat lang po ako talaga." Ito na nga ba sinasabi ko. Kaya alinlangan ako noong sa convenience store ako lumanding. Madalas straight at puyat.

 "Paipis-ipis ka. Hindi ko gusto ang klase mo. Nagsusumigaw na ang apelyido ko sa uniporme."

 Aaminin ko naman na natakot ako. Sino bang hindi? May baril at kasing laki ng mukha ko ang kamao. "Kayo po pala Major." Tatay ni Lerma. "Pasensya na po." 

 "Ako nga! Kausap ko ang mga tungaw at langaw sa bahay kanina kahit anino ng buhok mo 'di pa nila nakikita. Low class ba anak ko?" 

"Pasensya na po. Tumatiming pa po!"

 "Aba, natatakot ka sa akin? Lopez nakakatakot ba ko?" 
 "Hindi sir!" Snappy si Lopez ngayon 'di tulad dati na mukhang antukin. 

"Cool nga po kayo." 

 "Kung may ginagawa kang masama doon ka matakot. " Napalunok ako sa .45. "Kintab no?" 

"Wala sir. Malinis po intensyon ko sa anak nyo." 

 "Halika. Lapit!" Ipinulupot niya ang kanyang braso sa aking leeg. "Nalalamig ka yata? Malakas ba aircon?" 

 "Papasko na ka kasi sir! Merry Christmas po."

 "Pumunta ka sa bahay sa 24, alas siete.. Ang exchange gift ay 300. Dapat naka-pink. Wag ka tumawa request iyon ni Lola. Matanda na kaya kailangang pagbigyan." 

 "Duty po yata ako sir," alinlangan kong sagot. 

 "Nakatimbre na yan sa taas, 'di ba manager?" Tumango ang bisor ko na halatang natatawa. " Ikaw duduty sa 24, tama?" tukoy naman sa kasama ko. Buti walang ibang tao. May isinuksok si Major sa aking bulsa. "Kailangan 'to ni kumander, ito talaga pakay ko. Bilhin mo. Wag kang papatay-patay," bulong niya. "See you bata! Merry Christmas! Manager! " 



Sumalado pa sa aking bisor. "Lopez, tara!" baling naman niya sa kasama. Dinukot ko sa bulsa ang sa palagay ko ay pera. Hindi nga ako nagkamali. Isang libo kasama ang isang pilas ng papel.

 "Ibili mo ako ng titan gel, bata," sabi sa sulat. Mukhang may matinding laban si Major.



 - wakas-

Promissory Note


Tinangay ng hangin ang huling papel na hawak ko kanina. Napadpad ang mga ito sa iba't ibang direksyon at inumpisahang pulutin habang pinapanood ng mga dumadaan.

Humanity is dead na nga ba? Siguro. Baka. Maari. Posible. Malamang.

Pero. What if. Baka naman.

Paano kung ang mga taong nanood sa akin ay may mas pinagdadaanan pa? Benefit of the doubt ika nga. Baka may postural pseudoanemia kaya hindi pwedeng yumuko. O kaya naman may heart breaking story related sa hangin at papel. Parang yung forever nila, tinangay. Meron namang nagsawa na tumulong lalo na kapag sila pa ang nalalagay sa alanganin. Basta! Wag ko na lang lagyan ng meaning ako naman itong lampa.